Margot Zoer / Zoé Red
- Categorie: Concerts
- Gepubliceerd op zondag 15 april 2012 20:08
- Geschreven door Administrator
- Hits: 919
Afstuderen met een optreden. Dat is dubbele spanning. En zeker als dan ook nog veel naasten in het publiek aanwezig zijn. Het lijkt makkelijk, maar is het zeker niet. Een kritisch publiek dus, waarbij er zelfs nog enkele met een potlood en cijferlijst binnen handbereik elke noot analyseren. Om het schetsen van de situatie dan even helemaal compleet te maken blijkt de instelling
Lees meer...
Damien Jurado heeft een beetje de reputatie van een somberman. Met zijn wat norse, geblokte uiterlijk en sobere kledij versterkt hij die indruk nog meer. Schoenen draagt hij nooit tijdens optredens, slechts verschoten witte sokken. In de stampvolle kleine zaal van Paradiso is daar echter weinig van te merken. Goed, het duurt tot ongeveer halverwege de set voordat hij één woord wisselt met zijn publiek, maar dan gaat hij ook goed 'los'. De rode draad vormt een uiterst frustrerend optreden in Bordeaux, waar hij een verbaal gevecht levert met twee dronken fans die hem gedurende het hele concert beschimpen en het vuur aan de schenen leggen. Geheelonthouder Jurado heeft het niet zo op beschonken fans en al helemaal niet als ze uit Frankrijk komen en bar slecht Engels spreken.Hij vertelt vinnig het land, dat hij overigens mooi vindt, de komende tijd systematisch te mijden. Des te blijer is hij met ons Amsterdammers, een dankbaar en vooral aandachtig publiek
Bonnie 'Prince' Billy is voor mij een levende legende. De eigenzinnige troubadour, wars van elke etiquette, legt een productiedrift aan de dag die zijn weerga niet kent. Volgens mij is hij de man met de meeste liedjes in zijn hoofd, een arsenaal waar je een archief van een middelgrote stad mee kunt vullen. Elke maand een EP, elk jaar minimaal één volwaardig album en tussendoor duetten met dames die hij overal vandaan scharrelt. Een raadselachtig, niet te vatten genie, die vele gedaantes herbergt; Palace Brothers, Will Oldham en natuurlijk Bonnie 'Prince' Billy. Hij bedient zich in willekeurige volgorde van americana, folk, roots, altcountry en zelfs indie. Hij schuwt het experiment niet, getuige de samenwerking met de meest uiteenlopende, bonte gezelschappen. Begin 2012 doet hij Nederland aan, maar geeft slechts één optreden, maandagavond in Tivoli, Utrecht. Bij de ingang krijgen we een flyer in de handen gedrukt waarop nadrukkelijk gevraagd wordt om stilte tijdens de optredens, een flyer naar mijn hart. Vrijwel elk optreden wordt namelijk ontsierd door luid kakelende lieden die het verkeerde 'podium' uitkiezen om zich naar anderen toe te profileren. Als je wilt ouwehoeren en zuipen, zoek dan de dichtstbijzijnde kroeg op en zet je entreegeld voor het concert om in drank. Hoe moeilijk kan het zijn, vraagt de schrijver zich retorisch af.
Toby Beard, Blues en roots uit Australie
29-11-2011, Paard van Troje, Den Haag
