Them Crooked Vultures - Live in Melkweg - 19-08-09
- Categorie: Concerts
- Gepubliceerd op maandag 21 september 2009 00:00
- Geschreven door Joop Konraad
- Hits: 563
De verwachtingen waren torenhoog, de rij met mensen die een kaartje wilden eindeloos en de zomer eindelijk eens zonnig en heet. Om 21:00 precies op de dag des Heren 19 augustus 2009 kwamen Dave Grohl, Josh Homme, John Paul Jones en Alain Johannes het podium op lopen. Een ongelofelijk lawaai verwelkomde de helden. Tien seconden later vulden de eerste tonen van Them Crooked Vultures de Melkweg te Amsterdam. Vanaf die eerste tien seconden tot de laatst noot wegstierf was het concert legendarisch. Zonder enig probleem voldeed de band aan alle verwachtingen die er dankzij de buzz waren gecreëerd. Alsof de heren al jarenlang samen speelden volleerden ze het ene na het andere briljante nummer over het podium. Ongelofelijk riffs, strakke hooks, intelligente breaks, tempowisselingen en een ongelofelijk jam, waarbij ze zelfs elkaar leken te verbazen. Ze hadden er zin in en lieten dat ook vaak weten aan de zaal. John Paul Jones excelleerde op zijn bas en veel van de nummers komen overduidelijk grotendeels uit zijn koker. Dave Grohl is geboren voor de drums en een absoluut beest als het daarop aan komt. Laat die gitaar voortaan maar staan! Josh Homme was in super vorm en had er duidelijk veel plezier in om een nummer als een sleazy lounge lizard over het podium te zwalken zonder gitaar in hand! Alain Johannes was de controle zelve en kreeg terecht een overweldigend applaus tijdens een ongepland voorstel rondje waar ze allen bijna het schaamrood van op de kaken kregen. (Dave Grohl was zelfs gespeeld pikeert omdat hij minder applaus kreeg.) De lijst aan nummers was indrukwekkend en veel ervan waren robotrock, veel repetitie en met vlagen Led Zeppelin en Queens of The Stone Age ten tijden van Songs for The Deaf, waarschijnlijk is dat mede dankzij Grohl het geval. Nu is het wachten op de plaat; zodat we thuis kunnen herleven waar zo’n 1500 mensen gister getuige van waren. Vier grootmeesters van de muziek die samen lieten horen hoe echte muziek klinkt. Een geweldige avond onder leiding van vier magiers die samen vuurwerk maken!Setlist:
Nobody loves me,neither do i
Scumbag blues
Dead end friends
New fang
Mind eraser
Bandoliers
Gunman
Interlude w/ludes
Caligulove
Warsaw
Elephants
Daffodils
Wat heerlijk....weekend! Op vrijdagmiddag een onbetaalbare boottocht over de Waddenzee met storm. Een prima start voor een heerlijk weekend. Tussen de buien door de tent opzetten in een flinke wind is een hele kunst. Na de worsteling konden we door naar het intieme festivalterrein waar een regenpak helemaal niet uit de mode bleek te zijn. Blijkbaar was iedereen erop voorbereid wat komen zou. 
The Rhythm Junks in Oisterwijk (05-09-2009)
Verwachtingsvol vanuit het zuiden naar 's lands hoofdstad getogen om Jason en consorten eens te kunnen beluisteren. Vooraf een kaartje aanschaffen was volgens de intimi niet nodig. Echter een kwartier voor ons verschijnen aan de kassa bleken de laatste kaartjes verkocht. Tsja, dat is toch wat zuur. Echter een vroeg optreden in de kleine zaal van Paradiso met nog andere activiteiten in de poptempel bood toch wat perspectieven. De begintijd van Magnolia Electric Co. en de zaal-opentijd van Dinosaur Jr.lagen verrassend dicht bij elkaar. En wie de krochten van de poptempel kent (ik niet, maar anderen gelukkig wel) weet dat binnen in de grote zaal doorgaans ook betekent binnen in de kleine zaal. Buiten ving ik al op dat Magnolia gestart was. Maar na het eerste nummer ging de zaal open voor Dinosaur Jr. Snel naar boven. Staand bij de deuren kon ik nog net over de hoofden van een werkelijk helemaal afgeladen volle zaal Magnolia zien. Een stomende zaal en een langzaam op gang komend Magnolia. MEC trad voor het eerst op met een nieuwe bassist (Sal) (Evan Farrel, de eerdere tourbassist is overleden bij een brand). De nieuwe man op de bas kende de baslijnen en paste naadloos in het Magnolia concept. 
