John Mayer - born and raised http://www.stilllife.nl/media/reviews/photos/thumbnail/120x120s/49/2e/0d/729_johnmayer_1339926464.jpg Hot

In eerste instantie ken je John Mayer niet terug. Lang haar en snor, een hippie-uiterlijk lijkt het wel. Hij heeft de rol van ‘vrouwenjager’ blijkbaar van zich afgeworpen en ook muzikaal is er het nodige veranderd. Met Born and raised heeft deze 34-jarige Amerikaanse artiest een akoestisch singer-songwriteralbum gemaakt.

Mayer is voor zijn vijfde cd in zee gegaan met producer Don Was (Ken je nog Was not was uit de jaren tachtig?). Dat is een goede keuze! Hij produceerde o.a. werk van The rolling stones, Bob Dylan en Willy Nelson. Zeker de laatste twee artiesten geven ook al de richting aan waarin Born and raised gaat: rustige rootsmuziek die zelfs naar Neil Young neigt. Voor mij was de derde cd van John Mayer (Continuum) een waar meesterwerk. Hierop viel alles op zijn plek: het prachtige subtiele gitaarwerk, de lijzige stem en de mooie teksten. Dat hij de hoge verwachtingen daarna niet meer kon waarmaken bleek uit Battle studies (2009), dat een middelmatig album bleek en weinig uitschieters kende.

Voor de nieuwe cd ging het roer om. John Mayer komt voor de dag met een ingetogen en introspectieve plaat vol verhalen en geen grote muzikale uithalen, ergens tussen softrock, pop, folk en singer-songwritersmuziek. Het is easy listening in de goede zin van het woord, maar daar schuilt ook het gevaar in. De cd kabbelt meer dan 45 minuten rustig voort, terwijl de nummers de middelmaat makkelijk ontstijgen en soms zelfs opvallend sterk zijn (If I ever get around to living, Walt Grace’s submarine test january 1967 en a face to call home). Het is voorbij voordat je er erg in hebt, maar uiteindelijk kom je tot de conclusie dat John Mayer een eerlijke, relaxte luisterplaat heeft gemaakt waarmee je de zomer uitstekend doorkomt! Pivo


http://www.youtube.com/watch?v=daGcpvxPbCo