Calima - Solo volar http://stilllife.nl/media/reviews/photos/thumbnail/120x120s/db/79/be/721_calima_1338721828.jpg Hot
Uit Barcelona komen veel uitstekende mestizobands, denk bijvoorbeeld aan La troba kung fu, Che sudaka en Costo rico. Een minder bekende maar daarom niet minder interessante groep is Calima, die nu haar derde album presenteert: Solo volar!
Qua stijl is Calima het meest verwant aan Ojos de brujo, de beroemde band die onlangs besloot ermee te stoppen. Vooral de flamenco- en jazzinvloeden heeft Calima met hen gemeen, maar ook de interesse voor rumba en (zelfs) bossa nova delen ze. In 2007 brachten ze hun eerste cd Azul uit. Dat deze plaat niet onopgemerkt bleef blijkt uit de latin grammy nominatie die de band ten deel viel. Mijn eerste kennismaking met Calima was in de warme zomer 2008, de dag dat Nederland verloor tijdens het EK van Rusland. De groep maakte haar opwachting op het gezellige Afro latinofestival in België en had meteen groot succes. Het was weliswaar een rommelig maar ook een energiek optreden van een grote, jonge band. Mijn interesse was blijvend gewekt. Hun tweede cd Tierra was niet onaardig, maar minder geslaagd dan de voorganger.Solo volar overtreft de eerste twee cd’s met gemak. De band klinkt vrolijk maar ook gedreven, zoals Ojos de brujo in haar beste dagen. De cd is dan ook geproduceerd door Juanlo Canijo, voormalig bassist, componist en medeoprichter van Ojos de Brujo. Solo volar kent geen zwakke plekken. Op het titelnummer wordt Calima bijgestaan door La Shica, de flamencoster die vorig jaar te zien wasop het North sea jazz festival tijdens het project Mujeres de agua van Javier Limon. Op een andere track, Alma, horen we de vertrouwde stem van Macaco, die een aangename en ingetogen bijdrage levert. Niet dat Calima deze sterren perse nodig heeft om goed voor de dag te komen. De nummers zijn stuk voor stuk sterk met als onbetwiste hoogtepunten Pulpo en Ay morena! Solo volar (alleen vliegen) gaat over de vrijheid die weerspiegeld wordt doorde lucht en over het wegvluchten in dromen en dat hoor je terug in de muziek. Vrolijke klanken worden afgewisseld door dromerige, introspectieve nummers en zorgen samen voor een coherent geheel.
Als ik op deze regenachtige zondag in de lente naar de regen buiten staar overvalt me het onweerstaanbare verlangen naar palmbomen, zandstranden, cafe cortado,vino blanca& tapas op het terras en de genadeloze zon...In oktober toert Calima door Nederland. Mis ze niet! Mocht je ondanks de economische crisis toch deze zomer naar de Spaanse costa's gaan stop dan de cd van Calima in je koffer of zet hem op je ipod. Je bent verzekerd van de ideale soundtrack van deze zomer! Salud Pivo
