David Sylvian - A victim of stars (1982-2012) http://www.stilllife.nl/media/reviews/photos/thumbnail/120x120s/c4/97/7d/703_davidsylvianavictimofstars_1334154459.jpg Hot

David Sylvian heeft op zijn zachtst gezegd een merkwaardige carrière achter de rug. Begonnen in de glamrockband Japan, groeide hij solo uit tot één van de meest prominente artiesten uit de popgeschiedenis. Zijn karakteristieke stem heeft een rustige, kalmerende, maar tegelijkertijd krachtige cadans. Hij creeërt daarbij een oase van rust en bouwt zijn eigen universum. Zijn woorden worden zorgvuldig gewikt, gewogen en geformuleerd, de luisteraar immer tot nadenken stemmend. De man heeft verder lak aan geldende regels en etiquettes.

Na zijn opvallende verschijning als frontman van Japan, de mascara en rouge tierden welig en zijn kapper maakte overuren, verkoos hij een bestaan in de luwte, een tijdje als kluizenaar zelfs. Het mainstream pad uit die periode werd verruild voor een grillig, zelden gemakkelijk te volgen weg. Die diepgang was tijdens die beginperiode trouwens ook al aanwezig, maar werd gemaskeerd door zijn uiterlijk en performance. De tijdgeest vereiste dit masker en Sylvian hield zijn ware uiterlijk en aard nog angstvallig verborgen. De laatste jaren treedt hij weer wat meer in de publiciteit, maar zijn wilde haren en glamrock fratsen liggen reeds decennia achter ons. Helaas bezondigt ook Sylvian zich aan het feit dat hij regelmatig verzamelaars de markt op slingert. Het is dan ook weer even zuchten als anno 2012 "A victim of stars" verschijnt, een rijk gevulde dubbelaar. Gek genoeg is er genoeg coherentie te ontdekken tijdens het beluisteren van dit genre overzicht. Fans die reeds jaren met hem vergroeid zijn kunnen het album met interesse beluisteren, maar kunnen zich de rit naar de cd winkel of een bestelling via internet besparen. We weten het allemaal wel. Toch heeft dit album wel degelijk meerwaarde, zeker voor hen die maar moeilijk het kaf van het koren kunnen scheiden bij het oeuvre van deze auditieve kunstenaar. Zo ontbreken nagenoeg alle ambient uitstapjes die niet iedere volger kon appreciëren. Voor hen die nog geen plekje inruimde in de kast, edoch wel interesse hebben voor 's mans kunsten, is deze plaat een absolute aanrader. Een mooier genre overzicht zal hij waarschijnlijk bij leve niet meer brengen.

Natuurlijk gaat de gemiddelde fan die graag spijkers op laag water zoekt (ahum) mekkeren over de nummers die nimmer mogen ontbreken. Het gemis van 'Nightporter', een klassiek en magistraal Japan nummer dat mij als puber volslagen overrompelde en het talent van grootmeester Sylvian al vroegtijdig blootlegde, doet zich gelden en levert een persoonlijke teleurstelling op. Daarentegen opent cd 1 met een ander Japan nummer dat in het oog, of liever gezegd in het oor springt: 'Ghosts'. De prachtige albums uit zijn vroege solo periode, "Brilliant trees", "Gone to earth" en "Secrets of the Beehive" zijn ruimschoots vertegenwoordigd, evenals het geniale "Dead bees on a cake". Tijdloze songs als 'Forbidden colours', 'The ink and the well', 'Red guitar', 'Waterfront', 'Taking the veil', 'Let the happiness in', 'Orpheus', en 'I surrender' sieren deze veramelaar en leggen zijn talent als zanger, tekstschrijver en muzikant aan de oppervlakte. Het laat ook knap horen hoe David Sylvian de decennia naadloos in elkaar over heeft laten lopen; een ongekende en onuitputtelijke bron van talent en inspiratie bevolkt het niet te versmaden album. Voor iedere fan valt meer dan genoeg te genieten en voor elke nieuwe luisteraar vormt het een ontdekkingsreis langs de continenten vanuit je huiskamer. Als vrucht op deze werkelijk verrukkelijke taart op de valreep nog een nieuw nummer, 'Where's your gravity', opgedragen aan Kristamas Klous, het meisje dat de hoes van 'Sleepwalkers' sierde. En al smaakt alleen de vrucht nieuw, de al jaren bekende smaak van de rest voelt als een warm welkom thuis. Oost west, thuis best voor de verstokte fan zeg maar. Niks mis mee hoor.

Kwetal

ps. Inmiddels toch naar de winkel gerend en gekocht. Kon het niet laten.