Isbells - Stoalin http://www.stilllife.nl/media/reviews/photos/thumbnail/120x120s/f4/40/ad/701_isbells_1333034435.jpg Hot

Een debuut-cd heeft vaak het voordeel van de verrassing, maar anders ligt het bij de vervolgplaat. Op de tweede cd is het soms moeilijk het succes te continueren zonder daarbij voortdurend in herhalingen te vallen. De Belgische band Isbells weet alle beren op de weg te vermijden, neemt moeiteloos de onzichtbare horden en brengt met Stoalin een ijzersterk tweede album uit!

De muziek van Isbells doet ergens denken aan Bon iver en Sufjan Stevens maar vooral aan het Noorse Kings of convenience. Bij een eerste beluistering heeft deze muziek van de Belgische singer-songwriter Gaëtan VandeWoude, de spil van de Isbells, iets van herfstmuziek. De nummers gaan veelal over worsteling met zijn identiteit, zoektocht naar een nieuw begin, vertwijfeling over gemaakte keuzes en demonen van vroeger. Kortom ze hebben een melancholische ondertoon. Maar zijn muziek heeft ook wat vluchtigs en luchtigs zoals de lente. Van Stoalin kun je dus op verschillende momenten genieten, zeker door de prachtige melodieën, waarin de nummers verpakt zijn. Vanderwoude toont zich ook een meester in het bedenken van rijk geschakeerde en uitwaaierende arrangementen. Elation, Illusion, Falling in and out en Heading for the newborn zijn daar goede voorbeelden van.

Een andere prettige bijkomstigheid is de tweede stem van Chantal Acda, die op een aantal liedjes te horen is. Het levert mooie, dromerige muziek op ergens op het grensvlak van neofolk, dreampop en singer-songwritersmuziek. De vaak akoestische mijmeringen van Isbells zorgen voor een onmiskenbaar lentegevoel en als op de afsluiter Erase and detach de cd eindigt met een onverwachte uitbarsting van noise weet de luisteraar al lang dat hij Stoalin zal omarmen zoals hij dat ook met de eerste lentezon deed. Sprookjesachtig mooi! Pivo