A Jigsaw - Drunken sailors & happy pirates http://www.stilllife.nl/media/reviews/photos/thumbnail/120x120s/c0/9b/6b/696_Ajgsaw_1331579634.jpg Hot
Het is weer zo'n cd die blijft liggen in de stapel, maar waar wel elke keer weer je oog op valt, tot je hem uiteindelijk tevoorschijn haalt om aan een grondige luisterbeurt te onderwerpen. A jigsaw komt met 'drunken sailors and happy pirates', een inktzwart album ingezongen door de diepe bariton van zanger João Rui. Tijdens het luisteren bekruipt je het gevoel het allemaal al eens eerder gehoord te hebben, maar het wordt zo verdomd goed gedaan dat bewondering en respect het gevoel moeiteloos opzij schuiven. Met 'Drunken sailors & happy pirates maken we een boeiende zeereis met de archetypen die in ieder van ons schuilen, hunkerend naar avontuur, maar ook bang voor een onzekere toekomst.
De stem van de volbloed Portugese zanger João Rui beweegt zich ergens tussen Nick Cave, Leonard Cohen (goed bij stem) en Stuart Staples, niks mis mee dus, maar het is vooral de afwisseling in de muziek die er zorg voor draagt dat de aandacht nergens verslapt. Er wordt door het drietal multi-instrumentalisten een palet aangesproken waar de gemiddelde band de vingers bij af zou likken. Naast João Rui horen we Susana Ribeiro en João Silva op achtereenvolgens acoustic & electric piano, banjo, combo organs, acoustic & electric guitars, drums, glockenspiel, vocals, lap steel, ukulele, violin, autoharp, cello, percussions, melodica, hammond, bass & upright bass. Komt u binnen! Het is hun derde wapenfeit en alles lijkt in één keer op zijn plaats te vallen. De intelligente, vaak poëtische liedjes bezorgen het album veel diepgang, al is een sterke maag vanwege de weinig optimisme toelatende teksten geen sinecure. De (naderende) dood waart op het hele album nadrukkelijk rond en dat geeft het album iets spookachtigs en tegelijkertijd mystieks mee. In de opzwepende, geweldige opener 'The strangest friend' staat magere Hein, in de vorm van een vrouw, al direct op de deur te bonzen: "Last night death stood by my door, with a book in her hands, so I sat and read, a story to be heard, and a hymn to be sung, for all those with dust in their bones". De hoofdpersoon trekt de dekens over zijn hoofd en veinst vergetelheid, in de ijdele hoop het lot te ontlopen. In 'Crow covered tree' zit de hoofdpersoon, gekweld door een nachtmerrie, rustig beschouwend aan de rand van zijn bed: "I remember I woke to find me sitting at the end of the bed, My fingers were calm and resting under my chin, Dr. Death came to visit us again". De krassende viool geeft het nummer een behoorlijk macabere lading mee. 'My name is Drake' is een prachtige ode aan Nick Drake die echter weinig positief terugkijkt op zijn treurige aardse bestaan: "Bury me my friend, with a black dog and a prayer, So the darkness will never be alone". Een prachtige trekharmonica trekt 'No more' vlot: "A friend of mine said when a window closes, one always finds a door". 'Lovely vessel' klinkt voor Jigsaw begrippen zelfs luchtig en laat je meedeinen op de woelige baren. Donkere wolken pakken zich boven zee samen in het onheilspellende 'Remember when': "There I found my death, between your eyes and mine, Remember when? Remember when?". Het laatste sprankje hoop verdwijnt als sneeuw voor de zon in het duistere 'I've been away so long': "I lost my faith in the kindness of angels, The strangest fever began toiling in my mind, All evil came back to haunt me and all good too, Something broke inside of me, There’s something broken inside". Niemand ontloopt zijn lot in het kwellende 'Devil on my trail': "I set my sail to the open sea, But my eyes saw the river was a lie, The devil’s on my trail, oh lord". Het titelnummer tot slot zorgt ervoor dat we ondanks alle misère toch reden hebben om (muzikale) lichtpuntjes te onderscheiden: "Of Drunken sailors and happy pirates, how I wish I’d sail with you, We must leave now and face the night. The dark and cold night. Goodnight".
Een verre van aangename reis, maar wel één van een ongekende schoonheid. Onderga het met het licht gedimd en het tekstboekje op schoot. Slaap zacht...
Kwetal
Schrijvers review
| Your opinion | 8.0 |
Zeebenen vereist...

