Als een echte Pink Floyd fan toch wel met enige reserve op weg naar de tribute show geweest in de Melkweg op 11 november, na eerst een beetje informatie te hebben opgedaan op Youtube waar vele opnames staan van Brit Floyd. Binnenkomend in de Rabo zaal bleek dat er toch velen op de hoogte zijn van deze tribute show ondanks de weinig of geen reclame die hiervoor gemaakt is.

Om half 9 precies ging de show van start. Het begin van het optreden was alsof je bij Pink Floyd zelf aanwezig was. De intro beginnend met, is there anybody out there? Gevolgd door alle platenhoezen van de uitgebrachte LP’s en Cd’s. Meteen al begint het echte Pink Floyd gevoel te komen.

Na de al indrukwekkende intro begint dan het echte werk met Shine on you crazy diamond, niet de korte versie maar parts 1 t/m 5. In het verleden zelf diverse malen naar het optreden van Pink Floyd zelf te zijn geweest, Bremen jaren ’70, London The Wall jaren ’80, Rotterdam en Nijmegen moet ik bekennen dat ik verbijsterd ben door de gelijkenis. Bijna de perfectie van Pink Floyd zelf benaderend in muziek en vocaal opzicht. Shine on You crazy diamond stond als een huis en werd gevolgd door Learning to Fly, High Hopes, Welcome to the Machine, Mother en Pigs. Na deze geweldige openingsfase van 70 min. werd er een kleine pauze ingelast van 15 min. Alvorens part 2 van de show werd ingezet. Nou moet ik zeggen dat deze pauze welkom was in die zin dan, dat iedereen in de zaal het even kon laten bezinken. Pratend met enthousiaste fans in de zaal bleek niet alleen ik overdonderd te zijn door wat we voor de pauze te horen en te zien kregen. Was de zaal voor aanvang van het concert niet volledig gevuld, ongeveer 80%, na de pauze was het vol.

Om 22:00 uur werd begonnen met het tweede deel van de show. Afgetrapt werd met Echoes. Niet bepaald het makkelijkste nummer om te coveren maar dat was aan deze band wel toevertrouwd. Het instrumentale deel van het nummer was echt fenomenaal gebracht door de gitaristen. Als je ze bezig zag leek het op toveren met de snaren gezien het geluid dat zij eruit haalden. In de huidige tijd gebeurt dat met computers, maar hier werd nog muziek gemaakt zoals het hoort, gewoon met muziek instrumenten.
Na Echoes volgen Time, The great Gig in the Sky , Wish You were here, One of these Days, Nobody Home, Us and Theme, The happiest days of our Lives en Another Brick in the Wall (part 2). De gehele show werd door een gave lichtshow, videoscreen en bijeffecten via band ondersteunt. Na langdurige oproepen van het publiek, We Want More, kwam de uitsmijter Comfortably Numb, een van mijn favorieten moet ik bekennen. Om 23:30 was de show dan afgelopen en kwamen velen nog steeds overdonderd weer naar buiten waar voor de poort van de Melkweg nog langdurig werd nagepraat. Al met al een belevenis om nooit te vergeten.
Als extra kregen de bezoekers van deze show een DVD gratis mee van hun eerste performance van de show in Liverpool, januari 2011. Dus wij kunnen thuis nog vele malen nagenieten, wat ik ook al gedaan heb natuurlijk.

Voor al de fans van Pink Floyd kan ik deze show aanbevelen, je zal niet teleurgesteld zijn, m.u.v. diegene die alleen echte clones verwachten, om dit te gaan meemaken. Voor zover bekend zijn de eerstvolgende shows op 24 april 2012 in Ahoy Rotterdam en 29 april in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Wie weet zien we elkaar daar.