The Cosmic Carnival
The Cosmic Carnival (recensie van de eerste EP was pas nog te lezen op Stilllife.nl) waren winnaar van de Grote prijs 2009. Alle reden om ze hier nog eens wat beter te leren kennen.1.Wat deed je besluiten om muzikant te worden?
De dvd ‘Woodstock: 3 days of peace love & music'. Haha, serieus, bij het zien van die revolutie begon ik die van mijzelf. De grooves, de puurheid van de muziek van de jaren zestig en de saamhorigheid binnen de scene, ik ontwikkelde een community-drang en voelde me sterk verbonden met de hippies. En dus wilde ik er alles van weten en begon alles te verzamelen van de jaren zestig. Dit bleek een oneindige schatkist te zijn, waarin meer spannends gebeurde dan in de afgelopen dertig jaar en dan overdrijf ik niet.
Tegelijkertijd zag ik rond 2003 een concertregistratie van Bruce Springsteen te Barcelona. Ik wist niet beter of Springsteen was een enorme aansteller met gladde liedjes, maar na het zien van die show was ik in één klap om en begon ik alles van ‘The Boss' te verzamelen, vooral het werk tot 1978. De combinatie hippies en Springsteen was voor mij de aanleiding eens op een gitaartje te proberen of ik er zelf ook iets van kon. Dat ging vrij goed, en toen ik Gerben (toetsen) ontmoette en hem een registratie van The E-Street Band in London, 1975 liet zien, was ook hij bekeerd en gingen we samen muziek maken, uiteindelijk resulterend in The Cosmic Carnival.
2.Hoe oud was je toen?
Ik was toen bijna twintig jaar oud, vrij laat dus om nog een instrument te leren spelen en mee te doen. Ik voelde me een lange tijd erg onzeker en moest mezelf zien te bewijzen. Maar het geloof en de droom waren zo sterk aanwezig, dat opgeven geen moment door mijn hoofd speelde. Ik werd zonder enige ervaring toegelaten op de Rockacademie, wat een enorme bevestiging voor me was. Na enkele maanden had ik het daar al weer gezien, en vanaf dat moment besloot ik honderd procent voor The Cosmic Carnival te gaan.
3.Hoe omschrijf jij je eigen muziek (genre, soort)?
Onze muziek is zoals gezegd dus ontzettend beïnvloed door de jaren zestig en zeventig. Het is een mengelmoes aan stijlen, en het mooie is dat niemand het precies kan omschrijven. De één ziet ons als een jam band, de ander als vintage pop en weer een ander vind het gewoon melodieuze poprock met een rauw randje. Wij zien niet echt kaders en doen gewoon wat we leuk vinden, hoewel je natuurlijk altijd een bepaalde sfeer wil neerzetten. Feit is dat we veel gebruik maken van koortjes, jams niet schuwen, zeker live niet, en veel grooven. En de liedjes liggen gewoon lekker in het gehoor, een feest voor iedereen!
4. Door wie of wat ben je geïnspireerd tot deze muziek?
Het vroegere werk van Bruce Springsteen en zijn E-Street Band had ik al genoemd, en de hippies van de jaren zestig natuurlijk, om specifiek te zijn gaat het dan vooral om The Grateful Dead, Bob Dylan, The Band, The Doors, Quicksilver Messenger Service, The Beach Boys, Jefferson Airplane, The Beatles, noem maar op! En vandaag de dag zijn er nog steeds genoeg van dit soort artiesten, met het verschil dat deze geluiden inmiddels bijna tot de underground behoren, waar het destijds mainstream pop was. Maar ik zie een en ander de komende jaren nog best verenigd worden, MGMT is er in geslaagd met deze invloeden een aantal pop hits te schrijven, ‘Electric Feel' en ‘Time To Pretend', en hun nieuwe plaat gaat heel ver in het alternatieve. Gedurfd voor een band met een platencontract bij Sony. Andere moderne helden van ons zijn My Morning Jacket, The Bees, The Redwalls en Belle & Sebastian.
5. Hoe gaat het schrijven van songs bij jou in zijn werk? Haha, dat gaat niet echt in zijn werk. Het is gewoon een kwestie van geduld hebben. Soms heb je tegelijkertijd drie nummers in je kop zitten, en soms moet je een jaar wachten tot je eerstvolgende fatsoenlijke liedje. Het schiet je gewoon te binnen, om de meest bizarre momenten. Midden in de nacht, in de rij bij de supermarkt, op de fiets. In totale paniek probeer ik dan zo snel mogelijk thuis te komen, zonder het te vergeten.
Soms is dat erg moeilijk, maar gelukkig hebben wij Gerben, die daar minder moeite mee heeft en meer mogelijkheden tot componeren heeft, gezien zijn achtergrond. Maar ook hij is geen schrijver die aan de koffietafel zit met een kladblok en een paar nummers schrijft. Er genoeg artiesten die dit wel doen, en als je het mij vraagt ontstaat op die manier die geforceerde rock en pop waar we al jaren mee geplaagd worden. Iedereen wil hitjes schrijven en een ster worden, de inhoud wordt erg dun op die manier, en het is gewoon té geprobeerd en bijna fake.
6. Wat komt eerst: de muziek of tekst?
Het kan een riffje zijn, een deuntje, maar net zo goed een goeie zin. Meestal dragen de woorden bepaalde klanken, die een kenmerkende melodie uitlokken. Vanuit die positie schrijf je een liedje af, blijf je polijsten, totdat je er tevreden mee bent. Vervolgens ga je arrangeren en schrijf je er nieuwe lijnen en partijen bij, totdat het helemaal af is.
7. Wat is de gekste plek waar je hebt opgetreden?
Phoew, The Cosmic Carnival heeft echt OVERAL opgetreden, full band in huiskamers, in Paradiso en de Melkweg, op festivals en in kerken, kleine cafeetjes, op besloten feesten en trouwerijen, noem maar op. Maar de meest uniek ervaring was toch wel ons optreden in Casablanca op het Tremplin Festival. Zesduizend uitzinnige jongeren voor het podium die niet vaak in aanraking komen met muziek als de onze, maar ze vonden het he-le-maal geweldig! En wij ook, voor het eerst in Afrika, het was zelfs mijn eerste vlieg-ervaring!
8. Wat doe je om een optreden te regelen?
Uitleggen wie je bent en wat je doet en duidelijk maken dat optreden je lust en leven is!
9. Voor welke band/artiest zou jij graag het voorprogramma zijn en waarom?
Van je helden blijf je leren, zeker als ze een stuk verder zijn als jij. Liefst wel een beetje een hippe band waarmee we ons kunnen identificeren, en je moet altijd oppassen dat je de hoofdact niet wegspeelt, dat is voor niemand leuk. Dus als Paradiso nog een support zoekt voor MGMT in oktober, wij zijn nog beschikbaar, haha!
10. Wat is een lekkere plaat die je voor een optreden draait (om in de stemming te komen)?
Meestal is dat net een tikkie anders dan onze eigen muziek. Er mag best een beetje een beat in zitten, je moet je toch opladen. Ik neig dan naar een goeie soul, rock & roll, of een oude R&B plaat. Billy Preston, Otis Redding, Chuck Berry, daarmee kom ik wel in de stemming!
11. Heb je een speciaal ritueel voor een optreden?
Ja, gehaast en gestresst alles klaar zetten en soundchecken, om vervolgens lang te moeten wachten. Doe mij dan nog maar een biertje!
12. Wat doe je (en de rest v.d. band) naast het maken van muziek om rond te komen?
We hebben allemaal een bijbaantje, dat moet wel, want als jonge band verdien je zo'n 2 euro per uur. Podia betalen steeds minder, en je mag blij zijn als je de onkosten eruit hebt. Slecht voor de scene, slecht voor de ontwikkeling van de muziek in Nederland.
13. Wat verwacht je van de toekomst?
We werken hard en er zit nog steeds een stijgende lijn in. We hebben nu ons zelf geproduceerde debuut ep-tje uit, en die moet natuurlijk worden opgevolgd door een professioneel geproduceerde langspeler. En ik hoop natuurlijk dat we daarvoor een label kunnen strikken. De muziek is er, de band is er klaar voor, probleem blijft de financiering. Dus tot die tijd blijven we lekker optreden en onze live show uit bouwen.
14. Wat vind je dat iedereen van jou, of je muziek zou moeten weten?
Ik vind dat iedereen gewoon een keer naar een show van The Cosmic Carnival moet komen, dan weet je nog niet álles, maar zie je wel wat wij doen en kunnen. Het gaat vooral om vibes, grooves en gewoon goeie muziek, wat zorgt voor een gezellige sfeer. We hebben nog steeds veel te leren en kunnen nog een hoop winnen op het gebied van instrumentarium en licht en geluid. Een eigen lichtshow sluit perfect aan bij onze muziek, en ook een geluidsman kan veel invloed uitoefenen op onze shows, met zes man op het podium en meerdere instrumenten.
15. Met wie je zou je samen willen werken en waarom?Ik probeer die dekselse Benjamin Herman te strikken voor een jaren vijftig sax solo op een nieuw te verschijnen nummer van ons. En Anne Soldaat speelt een solo op onze nieuwe EP. Twee echte muzikanten die ik zeer waardeer. Sowieso houden wij van samenwerken, als mensen ideeën hebben, kom maar op, wij staan overal voor open!
16. Je mag een vraag toevoegen aan het interview. Welke vraag wordt dat?
‘Wat is je mooiste herinnering aan het leven on the road?'
17. Wat is het mooiste liedje dat jij ooit geschreven hebt?
Gerben en ik schrijven vrijwel alles samen, de een heeft het idee, samen werken we het uit. Ik denk dat we het meest trots mogen zijn op Stop It, Is It Wrong? en The Green Light, bombastische, grootste nummers, met daarin zo ongeveer alle ingrediënten: Solo's, koortjes, melancholie, diverse stijlen en veel verschillende instrumenten, zoals de steeds vaker terugkerende trompet.
18. Dit interview mag je doorgeven aan een andere artiest/band. Aan wie wil je het doorgeven?
Oei, ik heb geen idee wie hem al wel of nog niet heeft gehad! Ik geef het interview door aan Ape not Mice.
19. Wat voor muziek mag van jou definitief worden afgeschaft?
Artiesten die kunstjes uithalen, extreem doen om het extreem doen, waarbij de hype groter is dan de muziek, enz. Kortom, alle phoneys dus, meteen verbannen!
20. Wat vind je van de Do It Yourself mentaliteit die vandaag de dag heerst in de popmuziek?
Lastig aan de ene kant, want je wordt gewoon nergens meer mee geholpen, en dat is erg zwaar. Ik durf best te stellen dat een muzikant die alles zelf moet doen, een der zwaarste beroepen heeft. Uitputtend, letterlijk. Geen structuur, geen geld, weinig slaap, veel sjouwen en een bijbaan erbij om jezelf in leven te houden. Aan de andere kant kun je je op deze manier wel onderscheiden, wat een ander nalaat, daar kan jij jezelf juist laten zien.
21. Wat is een reden om concessies te doen aan de muziek die je schrijft/speelt.
The Cosmic Carnival doet niet aan concessies. Nooit. Nimmer. Dat wil niet zeggen dat wij de hel van iedere platenmaatschappij zijn hoor. The Grateful Dead bewees in de jaren zestig dat je heel goed voor een eigen publiek kunt zorgen en dat een platenmaatschappij dan alsnog met je in zee wil. In die tijd werden artiesten nog per nummer betaald voor een lp. Dus zette je twaalf nummers op een plaat, kreeg je twaalf keer een bepaald bedrag per verkocht album.
The Dead speelde nummers van twaalf tot dertig minuten, waar geen maatschappij op zat te wachten en wat ze dus niets op zou leveren, met drie of vier nummers op een LP. Maar de kids vonden het kennelijk fantatisch, getuige de uitverkochte concerten van de band.
Zo was The Grateful Dead ervoor verantwoordelijk, dat bands niet meer per track betaald werden, maar per minuut. Geen concessies doen is vaak beter op te gaan in de massa.
www.myspace.com/thecosmiccarnival
{audio}http://www.stilllife.nl/images/mp3/1_master_stop_it.mp3{/audio} Stop It
{audio}http://www.stilllife.nl/images/mp3/3_master_is_it_wrong.mp3{/audio} Is it wrong
