I.M. Alex Chilton
Helaas is ons weer een muzikale grootheid ontvallen. Op 17 maart jl. overleed in zijn woonplaats New Orleans singer/songwriter Alex Chilton op 59-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval .
Chilton is een naam die lang niet iedereen direct wat zal zeggen. De wat ouderen onder ons zullen hem ongetwijfeld kennen als leadzanger van The Box Tops die met de sixties classic The Letter hun grootste hit wisten te scoren. Maar voor de muziekkenners zal Chilton onlosmakelijk verbonden blijven met de cult-formatie Big Star. Samen met singer/songwriter Chris Bell (1951-1978) vormde Chilton in 1971 te Memphis een viermans formatie (incl. bassist Andy Hummel en drummer Jody Stephens) die in hun korte bestaan 3 officiële albums uitbrachten: # 1 Record (1972), Radio City (1974) en Third/Sisters Lovers (1978). Deze laatste werd al in 1974 opgenomen maar bleef jaren op de plank liggen. Ondanks lovende kritieken verkochten haar 2 voorgangers (uitgebracht op het legendarische label Stax) maar matig waardoor platenmaatschappij Columbia na een overname van Stax, maar weinig trek had in een derde flop. Pas na een succesvolle Britse heruitgave van de 2e eerste albums werd Third/Sisters Lovers alsnog gereleased.
Vlak daarna overleed Bell door een eenzijdig auto-ongeluk, waarmee een einde kwam aan een tragisch kort leven dat getekend werd door depressies en zwaar drugsgebruik. De slaande ruzies met bassist Hummel die leidden tot het vertrek van Bell zijn hierop terug te voeren. Dat verhinderde echter niet dat hij samen met Chilton verantwoordelijk was voor 3 albums vol powerpop waarin het beste van The Beatles (melodieën) en The Byrds (sound) perfect werden samengevoegd.
Chilton werd vanwege deze 3 platen in toenemende mate beschouwd als een briljante, maar getormenteerde songschrijver die de prachtigste hooks en sombere maar intelligente teksten in zijn songs wist te stoppen. Maar de soloplaten die hij in de jaren '80 uitbracht lieten een artiest horen die duidelijk in een creatieve impasse verkeerde. In de vroege jaren '90 woonde ik een singer/songwriter marathon in Den Bosch bij waar Chilton naast o.a. Townes van Zandt en David Olney een kort solo-optreden verzorgde. Ik zou graag willen zeggen dat het een memorabel optreden was, maar het enig wat me daar nog van bij is gebleven was een cover van de oude James & Bobby Purify-hit I'm your puppet welke hij ooit met The Box Tops opnam.
In 1993 kende Big Star een doorstart waarbij de overgebleven leden Chilton en Stephens gezelschap kregen van 2 leden van de The Posies, één van de vele gitaarbands die in de late jaren '80 en jaren '90 openlijk toegaven schatplichtig te zijn aan Big Star. REM, Teenage Fanclub, The Replacements, Wilco, Primal Scream en The Lemonheads zijn daar slechts een paar andere voorbeelden van. Ondanks dat de 3 albums in die jaren moeilijk verkrijgbaar waren zorgde mond-op-mond-reclame en het onderling rouleren van de albums en cassettebandjes onder muzikanten ervoor dat de belangstelling én erkenning voor Big Star alsnog kwam. De doorstart bleef jarenlang echter beperkt tot optredens. Pas in 2005 kwam het album In space uit. Zeker geen slecht album, maar het kon niet tippen aan het materiaal dat met Chris Bell werd opgenomen.
En nu is Chilton dus niet meer. Ik zal niet de enige zijn die vandaag de 3 albums uit de kast heeft getrokken. Weer kippenvel bij songs als Thirteen, The Ballad of El Goodo en Holocaust, een glimlach bij September Gurls en I'm in love with a girl. Voorwaar een mooie nalatenschap. Uiteraard ook met dank aan Chris Bell.
Beluister hieronder het fraaie Thirteen dat terug is te vinden op het debuutalbum # 1 Record. De cover-versie is afkomstig van het Amerikaanse Garbage. Thirteen is wellicht de meest gecoverde Big Star-song. De meeste versies borduren voort op het origineel, maar deze is wat afwijkender. Zeker niet de sterkste versie, maar na een paar keer draaien scoort deze m.i. een kleine voldoende.
Naast Thirteen behoort September Gurls (afkomstig van het album Radio City) zeker tot mijn all-time BS-favorieten.
September Gurls werd in 1986 bijzonder fraai gecoverd door The Bangles. Deze versie is terug te vinden op het album Different Light. Een succesvol album dankzij de hitsingles Manic Monday (uiteraard van Prince) en het overbekende Walk like an Egyptian.
Alt-rock band The Replacements nam in 1987 een hommage op aan Chilton. Het mag geen verwondering wekken dat ook hier de geest van Big Star nadrukkelijk rondwaart.
