Er verschijnt een diepe frons op mijn gelaat als ik voor de eerste keer luister naar de stem van "vreemde eend in de bijt" Jordaan Mason, een soort kruisbestuiving van de "valse kraaien" Daniel Johnston en Tom Waits. Mijn interesse wordt gewekt, want stemmen die zich onderscheiden van de grauwe middelmaat, de "gelikte" zangers zeg maar, weten mij vaak wel te bekoren. Het is niet alleen zijn stem die mij doet fronsen, maar ook zijn teksten zijn op zijn zachtst gezegd excentriek en niet bepaald alledaags te noemen. Thema's als liefde, sex, angst, onderdrukking en eenzaamheid zijn sterk vertegenwoordigd en geworteld in zijn teksten, de woordspelingen zijn niet van de lucht: "She is a girl with a cock, and I am a man who can't talk". Vrij vertaald betekent het zoiets als: "Zij is een vrouw met "ballen" en ik heb geen ruk te vertellen".
De "cock" is een geliefd onderwerp bij Mason, hij gebruikt het te pas en te onpas. Jordaan profiteert ten volle van zijn bijzondere stem. Hij laat de muziek kaal, de inkleuring is over het algemeen karig en spaarzaam, zodat zijn stem alle ruimte krijgt om tot volle wasdom te komen. Soms doet het zelfs zeer aan je kiezen. Zijn stem is zo prominent en dominant aanwezig dat je er wel, net als ik, tegen moet kunnen. Het is natuurlijk makkelijk om te roepen dat hij zo vals zingt als een kraai, het valt ook niet te ontkennen, maar Jordaan verheft het wel tot kunst. En juist die kunst zorgt er voor dat hij een boeiend en vooral interessant album aflevert, dat meerdere draaibeurten rechtvaardigt om al zijn geheimen prijs te geven.
Bandleider Jordaan Mason heeft drieëneenhalf jaar moeten zwoegen om zijn eerste volwaardige album af te kunnen leveren. Het schrijven van de liedjes, het zingen, het formeren van een band en eindeloos opnemen in de studio vormden een traag proces. Zelfs het nadenken over een passende titel, "Divorce lawyer I shaved my head", kostte de nodige hoofdbrekens. Het levert een zorgvuldig en goed doordacht "metselwerk" op, over elke steen en voeg is nagedacht. Het centrale thema is "een mislukt huwelijk tussen twee verwarde mensen, hevig op zoek naar hun sexualiteit en identiteit". Paarden, carnavalsoptochten, jachtgeweren, godsdienst, geboorte en dood, ziektes, sperma, kappers en een eventuele apocalyps,alles wordt door Mason in de strijd geworpen. Dit alles ook nog eens afgezet tegen een oorlog die op de achtergrond woedt. Hulp krijgt hij van companen met bizarre bijnamen: Sarah D (whatever jailer, I'm not dynamite), Klessa (the owl bird). Ricahard Laviolette, Chris Yang en The Hidden Cameras. Het is een bont gezelschap waar Tom Waits zich niet voor zou hoeven schamen. Het is ook in zijn geest en voetsporen waarop Mason zich wil begeven. Het beschrijft een anstaanjagende helletocht door de psyche van een getormenteerd en gekweld man, die zich ergens bevindt tussen realiteit, verbeelding en een helse nachtmerrie. Ruw, rauw, ongepolijst, zijn woorden die mij te binnen schieten tijdens het luisteren naar tekst en muziek. Je maakt de bizarre tocht van dichtbij mee en waant je gelukkig dat je aan de zijlijn mag staan en alleen maar toeschouwer bent. Zingende, schurende zagen, een klokkenspel, akoestische gitaren, koperblazers, sinistere strijkers, hulpeloos gejammer, piano's, alle registers worden opengetrokken om er een barre reis van te maken. Een zomerplaat die winters aandoet en in deze tijd van duisternis en kou het beste tot zijn recht komt. De perfecte symbiose tussen tekst en muziek, een dun koord om op te balanceren boven een diepe, donkere afgrond zonder einde. Wie durft de eenzame tocht mee te maken, wie heeft zijn zenuwen en angst in bedwang?
Kwetal
JORDAAN MASON AND THE HORSE MUSEUM - Pharmacy from Mitch Fillion on Vimeo.