Andrew Bird - Noble beast http://www.stilllife.nl/media/reviews/photos/original/42/33/4e/139_andrewbirdnoblebeastalbumart_1233154792.jpg Hot
Andrew Bird mag gerust een buitenbeentje in de popmuziek genoemd worden daar hij zich bedient van een viool (hij tokkelt en fluit er weer vrolijk op los) als hoofdinstrument. Hij is enorm productief en komt nu al met zijn vijfde Noble beast, een album met 14 nummers en zesde, een album zonder zang, “Useless creatures”. De manier waarop deze Amerikaanse singer-songwriter zijn gefluit gebruikt om zijn liedjes luister bij te zetten is echt wonderschoon. Dit, in combinatie met zijn klassieke beheersing van de viool en zijn prettige warme stem, maakt hem juist tot dat unieke buitenbeentje in de popmuziek. “Deze nummers komen mij letterlijk aanwaaien”, zo vertelde hij laatst in een interview. De opener “oh no”, voorzien van een heerlijke melodie, kwam tot stand in het vliegtuig, waar een meisje op de rij voor hem voortdurend “Oh no” riep. Hup blocnootje gepakt en schrijven maar. Dit is weer typisch zo’n Andrew Bird zong, met viool, fluitjes en allerlei muzikale vernuftigheden. Bij elke cd ben ik bang dat hij zijn trucje zal herhalen, maar ook dit keer weet het album, mede door alle muzikale vondsten en de afwisseling te boeien en dus ga ik gewoon weer voor de bijl. De muziek is prachtig, soms dromerig en dan weer dartel, maar vooral melancholisch. Toch is dit zo’n artiest die meer aandacht verdient, maar het lijkt wel of men er niet aan wil en dat is jammer want het album is een lust voor het oor en de melodieën verdienen een groter publiek. Laat je niet afschrikken door de viool en onderga deze prachtige cd keer op keer, het liefst met een goede koptelefoon.
Kwetal
