Muziekstijl: singer-songwriter – klassiek.Aandacht voor een van de verrassingen van het nog prille jaar 2010! De nog maar 30 jarige Pallet heeft wat mij betreft deze week een bijzonder album afgeleverd.

Algemene info: Owen Pallett is een componist, violist en zanger uit Toronto, Ontario, Canada. Hij was lid van de bands Les Mouches en Picastro en heeft getourd met de Hidden Camera's en Arcade Fire. Voor de laatsten componeerde hij de vioolpartijen Neon Bible. Final Fantasy, in wezen een one-man-solo-project van Owen met af en toe de hulp van drummer / ingenieur Leon Taheny bracht haar eerste volledige album (Has a Good Home) in 2005. Het werd gevolgd in 2006 door “ He Poos Clouds” , een concept album over het computerspel Dungeons & Dragons, waarvoor hij Polaris Music Prize ontving. In 2008 kondigde hij aan, dat de volgende albums onder zijn eigen naam zouden verschijnen.  Heartland, ook weer een concept album, dit keer als onderwerp, zoals Pallett zelf beschrijft als "the beginning, middle and end of a relationship. But it’s sung from the point of view of the object of my affection", werd dus recentelijk uitgebracht.

In 2008 overdondert de Duitse formatie Get Well Soon de muziekwereld met het veelzijdige debuut “Rest now, weary head! You will get well soon”. De titel is net zo ambitieus en rijk als de muziek die er achter schuil gaat. Een veelheid van stijlen, zorgvuldig gemengd en door een smeltkroes gegoten, alles klopte aan deze plaat die iedereen aangenaam verraste. Bright Eyes, Beirut, Sufjan Stevens, Arcade Fire zijn namen die te binnen schieten bij het beluisteren van dit album van bandleider Konstatin Gropper. Gropper houdt niet van klein en bescheiden maar gaat gelijk “all the way” met zijn hoogdravende, groots opgezette popmuziek, vol drama, bombast en rijke klassieke arrangementen. De kitsch wordt vermeden, maar ligt wel nadrukkelijk op de loer. Gropper en zijn mannen balanceren voortdurend op het randje, maar weten bij dit debuutalbum aan de goede kant te blijven. Het is vooral de veelzijdige stem van de leadzanger die zorgt voor de nodige spanning naast de muziek.

Mijn aandacht werd getrokken door een internetsite (rateyourmusic.com), waar een nieuw album van een relatief onbekende band (voor mij) op het ogenblik nr 2 staat in de ranking voor 2010. Nou is het jaar pas begonnen, maar toch .......

Algemene info: De band werd opgericht in 2004 in de Verenigde Staten (Baltimore, Maryland) en bestaat uit Alex Scally op gitaar en keyboards en Victoria Legrand zang en orgel. In 2006 brachten ze hun eerste album uit. Dit debuutalbum werd opgenomen in Pitchfork's lijst van beste albums van 2006. In 2008 verscheen hun 2e album (Devotion). De band wordt vaak bestempeld als een lo-fi dreampop band vanwege hun trage, atmosferische ritmes en melancholische teksten. Op 26 januari komt dus hun 3e album uit. Ik kende de band niet echt, dus voor mij is het een kennismaking. Wellicht voor u ook?

Er verschijnt een diepe frons op mijn gelaat als ik voor de eerste keer luister naar de stem van "vreemde eend in de bijt" Jordaan Mason, een soort kruisbestuiving van de "valse kraaien" Daniel Johnston en Tom Waits. Mijn interesse wordt gewekt, want stemmen die zich onderscheiden van de grauwe middelmaat, de "gelikte" zangers zeg maar, weten mij vaak wel te bekoren. Het is niet alleen zijn stem die mij doet fronsen, maar ook zijn teksten zijn op zijn zachtst gezegd excentriek en niet bepaald alledaags te noemen. Thema's als liefde, sex, angst, onderdrukking en eenzaamheid zijn sterk vertegenwoordigd en geworteld in zijn teksten, de woordspelingen zijn niet van de lucht: "She is a girl with a cock, and I am a man who can't talk". Vrij vertaald betekent het zoiets als: "Zij is een vrouw met "ballen" en ik heb geen ruk te vertellen".

Nir blu is een canadese singer-songwriter. En Nir blu is bijzonder.
Bekijk zijn website. Een van de weinigen die enige vorm van 3d/perspectief in zich heeft. Nir blijkt dat soort graphics (dan bedoel ik niet het stomme cliche-blokje met links op de site) ook in zijn shows in te bouwen. Nir Blu is dus een man die zowel het auditieve als het visuele aspect wenst te beheersen en dat ook als uitingsvorm combineert. Zo schrijft hij naast zijn eigen albums ook nog filmmuziek. Ook daar weet hij het beeld te combineren met het juiste ondersteunende audiospectrum.

Al zeker 10 jaar timmert deze ierse singer-songwriter aan de weg. Zijn eerste album (a strange kind) zag in 1999 het licht. Daarna zocht Adrian (1979) zijn heil in Frankrijk en bracht nog vier albums uit. Deze Season of the sparks is daarvan de laatste. Dit album is uigebracht op Chemikal Underground, waarmee hij een wereldwijd contract heeft getekend. Chemikal Underground is onder anderen bekend van Arab Strap, Mogwai en Malcolm Middleton en past waarschijnlijk erg goed bij het geluid van Adrian Crowley.

 

Eens in de zoveel tijd stuit je op een zeldzame parel. Vandaag maakte ik kennis met het voor mij volslagen vreemde, Whitered Hand, en ik was meteen verkocht. In eerste instantie deed hij mij sterk denken aan Neil Young “Cornflake” en “Hard on”, maar Whitered Hand is origineel en heeft duidelijk een eigen weg gevonden. Stem en banjo vormen een sterke rode draad in de muziek van deze moderne Schotse bard, die van begin tot eind boeiend en vooral spannend is. Nergens klinkt het geforceerd of gedateerd, over dit album is goed nagedacht. Whitered hand is dan ook begonnen met twee ep’s, “Religious songs” en “You’re not alone”, duidelijke grondleggers voor een eerste volwaardig album. Over ep “Religious Hand” schrijft zanger Dan Willson het volgende: “Het is een krassende samensmelting van alt-pop, folk en punk”.

Muziekgenre: singer-songwriter – blues
John Mayer, geboren op 16 oktober 1977) in Bridgeport (Connecticut), is een Amerikaans gitarist en singer-songwriter die in nu in New York woont.
Z’n eerste album, eigenlijk een ep, “Inside wants out”, verschijnt in 1999. Mayer begon zijn carrière voornamelijk met het spelen van akoestische rock, maar schoof langzamerhand naar het bluesgenre. Op het album Continuum kun je dat het best horen. Op dit laatste album, “Battle studies” gaat hij weer enigszins van de blues af, en heeft een sfeervol album gemaakt. Inmiddels heeft hij nu 5 studio albums gemaakt en zijn er 3 live albums uitgekomen. Ook zijn een aantal singles verschenen: onder andere Daughters, Gravity en Clarity, waar zijn veelzijdigheid en zn talent voor melodieën goed te horen is.
In 2010 komt John Mayer minstens 3 maal naar Nederland voor concerten: op 13 januari en 2 juni in de HMH in Amsterdam en op Pinkpop 2010.